Aino Aalto (1894-1949). In 1924 begon Aino Marsio te werken op het architectenbureau van Alvar Aalto. De twee werden verliefd, trouwden, en zo begon hun levenslange partnerschap. In 1932 werd Alvar Aalto door zijn eigen vrouw verslagen in een designwedstrijd. De winnende inzending, de Aalto-glazen, werd in 1936 bovendien bekroond met een gouden medaille op de Triënnale van Milaan.

Gewoontes moeten niet verward worden met conservatisme, ook al hebben de twee veel gemeen. Conservatisme is een keuze om niet te veranderen. Gewoontes daarentegen hebben te maken met het feit dat het vertrouwde flets wordt.

Aino Aalto bestreed gewoontes door mensen uit te dagen radicaal nieuwe lijnen en vormen te accepteren die toch dezelfde behoeften vervulden. Haar designfilosofie paste natuurlijk niet in haar tijd. De meeste mensen wilden vasthouden aan hun tradities.

Gelukkig waren er echter enkele mensen die Aino's vooruitziende blik
wisten te waarderen en haar en haar collega's steunden bij het revolutioneren van het Finse design. Aino Aalto's moedige principes leven voort in de glasserie Aino Aalto.

Deze glazen werden gemaakt voor dagelijks gebruik. Met hun eenvoudige, tijdloze design maken ze ook nu nog, 70 jaar later, deel uit van ons dagelijks leven. Ze passen bij elke gelegenheid en elke stijl, van formele diners tot uitgesproken ongedwongen kinderfeestjes.